Kategorisering av filippinske folkesanger
Filippinske folkesanger kategoriseres etter funksjon, form og region.
Etter funksjon
- Ritualsanger: Bryllup, begravelser, heling (f.eks. tagalog «Tagulaylay», hiligaynon «Hurao»).
- Yrkessanger: Arbeidsledsaging (bruk, fiske, veving; f.eks. ilocano «Pamulinawen», visayan «Oyayi»).
- Sosiale sanger: Festivaler, samkomster (f.eks. cebuano «Pandanggo sa Ilaw», maranao «Kapanirong a Ranao»).
- Religiøse sanger: Dyrkelse, bønn (f.eks. tagalog «Pasyon», kapampangan «Dios Te Salbe Maria»).
Etter form
- Narrative sanger: Historier om historie/legender (f.eks. bicolano «Ibalon», kapampangan «Aso ni San Roque»).
- Lyriske sanger: Følelser, poetisk billedspråk (f.eks. tagalog «Dungawin Mo, Hirang», cebuano «Matud Nila»).
- Dancesanger: Ledsa av dans (f.eks. ilocano «Tinikling», hiligaynon «Kuratsa»).
Etter region
- Luzon: Tagalog, ilocano, kapampangan, bicolano (f.eks. «Leron Leron Sinta», «Manang Biday»).
- Visayas: Cebuano, hiligaynon, waray (f.eks. «Usahay», «Dandansoy»).
- Mindanao: Maranao, maguindanao, tausug, lumad (f.eks. «Darangen», «Singkil»).
Kategorier overlapper; mange sanger passer inn i flere klassifiseringer.